“wie zijn bestemming kent, vindt de weg” (auteur onbekend)

15 juni 2018 - Corcubión, Spanje

Na de welverdiende wijn, liepen we gistermiddag naar het centrum. Opvallend waren de uitgebouwde smalle witte serre’s op consoles. De “Inglesia de San Marcos” uit 1430 is gebouwd in de zogenaamde gotische zeevaartstijl. De klokkentoren dateert uit de 18e eeuw. Carmen is de beschermheilige van  de vissers en had een eigen kapel in het kerkje. Meeuwen schreeuwden boven ons hoofd. Geen zwaluw gezien. De geur van de zilte zee in mijn neus. 9

We aten in “ O Ribiro”, dat gerelateerd was aan ons hotel: een salade vooraf en kabeljauw. Geen 16 euro zoals de dag ervoor, maar 45. De kwaliteit was navenant. Op de terugweg werden we verrast door zeevlam. Een dikke mist kwam van zee  en vleide zich tegen de heuvels. Vannacht zag ik wel lichtjes jn de baai en ook het afgefakkelde vuur van de fabriek aan de overkant in Cee (productie van silicium) maar de mist hing hoger. 

Het is ‘s avonds lang licht  in deze contreien en ‘s morgens laat licht. Toen ik om 6.30 uur wakker werd, was het nog steeds niet echt licht. Na het ontbijt om 8 uur, vertrokken we ruim een uur later. Het was een korte etappe, dus hebben we het heel erg op ons gemak gedaan. Het was bewolkt, weinig zon en veel wind. 

Drie baaien moesten we beslechten alvorens we het 2 km lange zandstrand Playa da Langosteira bereikten. Het pad  liep door dorpjes en licht stijgend door bos. En toen ineens kwam het strand in zicht. Mooi! We liepen door en voor we het wisten stonden we voor ons “Hotel A Langosteira”. We hebben een mooie frisse kamer, met zowaar een balkon en zeezicht ! Onze koffers waren al gebracht. We besloten eerst te lunchen op ons balkon: brood met sardientjes en yoghurt. Heel verantwoord en lekker.

De laatste etappe naar de vuurtoren van Finisterra: 3,5 km. In een lint van pelgrims liepen we naar boven. Volkomen onverwacht schoot ik vol bij het zien ervan. De zon scheen, witte wolken dreven boven de intens blauwe Oceaan. Witte kopjes op het water. Op ruim 5000 km verder lag New York. Een grote waterplas. Daartussen helemaal Niets. Een grijs-blauwe rimpelende vlakte. Het was afgelopen. Het einde van de Camino, het einde van de wereld. We hadden het gehaald! In totaal 210 km gelopen. Ik voelde me dankbaar dat we dit mochten doen. Dankbaar dat we het hebben gehaald. Dankbaar voor alle ervaringen en ontmoetingen onderweg. Grote leegte. Wat nu? Eerst nagenieten met een glas. Morgen weer een dag en een nieuwe reis. 

Via de haven en de visslag waar de vis werd geveild en verhandeld, liepen we terug naar ons hotel. Tijd voor een douche. Vanavond de wedstrijd Spanje- Portugal. En een vers visje wellicht. 

Ps voor de annalen: 21 km gelopen, 540 m geklommen vandaag. 

   Op ons terras   Aan de welverdiende wijn   Iglesia de San Marcus   De avond valt   Korte etappe   Dorpje onderweg   Voor het Playa de Langosteira   Het zandstrand van Fisterra    Strandplaatje   Ons hotel    Azuurblauw   Straatje Fisterra   Iglesia de Sante Maria das Areas   Pelgrim met tegenwind   Restaurant op een mooie plek   Einde van de Camino   Dankbaarheid   Selfie voor de oceaan   Dolfijnen moeten er ook zijn   Costa da morte   Niet meer nodig   Dankbaarheid   Visafslag   Visafslag   Finisterra

Van reisblog naar fotoboek
Laat een prachtig fotoboek afdrukken van je verhalen & foto's. Al vanaf € 21,95.
reisdrukker.nl

Foto’s

3 Reacties

  1. Hetty:
    16 juni 2018
    Dan je lieve Conny! Ik heb genoten van je verhalen.
  2. Ma:
    16 juni 2018
    Wat heb ik weer van je verhalen genoten, zo heb ik op papier met je mee gereisd,en zijn de weken zelfs voor mij voorbij gevlogen, Ma
  3. Kees nab:
    16 juni 2018
    Deze laatste dagen vormen een hoogtepunt in deze wandelvakantie, ook al door het mooie weer.
    Wat is er toch veel te zien op zo'n wandeling van ongeveer 20 km.
    Jullie gaan straks met veel fijne herinneringen weer naar huis.