Porto revisited

Na het uitgebreide ontbijt stapten we rond 10.00 uur naar buiten. Het was 22 graden en onbewolkt. Het zou uiteindelijk oplopen naar ruim 34 graden. We beleven een verlenging van de zomer, heerlijk! 
Nu zagen we pas goed waar we waren. Gisteravond zijn we met donker aangekomen en nu baadde de straat in fel licht. Ik zag dat we ons hotel in een soort kom lag, aan weerszijden liep de lange weg naar boven. 
De bakker en supermarkt zitten aan de overkant, super handig. We zitten in het niet toeristische deel van Porto. De wijk Boavista kenmerkt zich door hoogbouw.  Steeneiken, palmen en platanen sieren het straatbeeld op. Het temperatuurverschil is groot naarmate er meer bomen in de straat staan. 

Onze eerste stop gold de Mercado Bom Succeso (markthal, 1952), waar je van alles kunt eten en drinken. We hebben er geluncht (tapas) en vanavond ook gegeten (quiche, ijs en koffie). Heel gezellig en sfeervol.
De tweede stop was het concert van het Orquestra Sinfónica do Porto Casa Música. Het gebouw werd door Rem Koolhaas ontworpen. 
“Harald in Italië” van Hector Berlioz werd gespeeld door een enorm orkest, geleid door Stefan Blunier. Het was een familieconcert. Er was een tamelijk lange inleiding over het stuk, voor ons niet te volgen. We werden afgeleid door kinderen voor ons, maar desondanks hebben we genoten van het prachtige spel. 
Het ging er allemaal informeel aan toe. We moesten allebei denken aan de mis die we 7 jaar geleden hebben bijgewoond in de kathedraal waar ook in en uit werd gelopen. Hier gebeurde iets vergelijkbaars. 

Na de lunch liepen we naar de kathedraal Sé. Een wandeling van een uur dwars door de stad. Het werd gaandeweg toeristischer. Er waren meer (toeristische)winkels en horecagelegenheden open. En de drukte nam toe. Sfeervolle straatjes, mooie uitzicht op de Ribeira wijk, azujelos (tegels) op de muren, lommerrijke pleintjes en parken, heel veel kerken en behoorlijk klimmen. De kathedraal zijn we niet binnen geweest, maar we hebben wel onze eerste stempel gehaald bij de toeristen office. 
We daalden af naar de Douro, dwars door de oude wijk Ribeira. Met een veerbootje     (“ Travessio Fluvial do Douro”) staken we de Douro over naar de wijk aan de overkant, Vila Nova De Gaia. Hier staan de porthuizen, waaronder Sandeman .  Een prachtig en fotogeniek stukje Porto met de Ponte de Dom Luis I in (1886, architect Téophile Seyring, leerling van Gustave Eifel). 
Via de brug  liepen terug. Vanaf de brug werd in het water gesprongen door jongens. 
We hoorden tromgeroffel in de tunnel. Het bleek een processie te zijn met alles erop en eraan. Ik voelde iets van ontroering. 

We zetten onze wandeling voort langs het water en hebben daarmee de eerste drie kilometer van de eerste wandeldag al gelopen. We zagen het oude trammetje rijden. We liepen door de wijk Miragaia met een allegaartje gekleurde huizen. 
Met de Ponte da Arrábata en de Atlantische Oceaan voor ons, bogen we af naar de Mercado Bom Succeso waar we aten. 

Wat een fantastische dag vandaag! Wat hebben we veel gezien en gelopen (ruim 22.000 stappen).  
We hebben besloten morgen iets heel anders te doen. We volgen met de trein de Douro. We laten de stad voor wat het is. We hebben zoveel moois gezien. Andere high lights, die in de reisgidsen worden vernoemd, zoals Café Majestic en de Livraria Lello (neo-gotische boekhandel uit 1906) zijn niet zonder meer te bezoeken. Dikke rijen voor de ingang. Het is goed zo. We ontvluchten de drukte en het lawaai van motoren en (sport)auto’s en gaan het binnenland in.