“All you need is Walking shoes” (onbekend)

Gisteravond heb ik genoten van “onze” Oranje Leeuwinnen, die met een jong team Frankrijk versloeg met 2-1. Heerlijk avondje!

Op deze laatste wandeldag hebben we 15 kilometer (500 meter stijgen en dalen) over het Eislek pad gelopen; een rondje om Clervaux. 
Het was koud vanmorgen, maar wel zonnig. We gingen meteen omhoog richting de Abdij met fraai uitzicht op het kasteel, de parochiekerk en het centrum. We hebben hoofdzakelijk door bos of aan de bosrand gelopen door stil bos. Alleen mijn schurende broekspijpen, mijn (soms versnelde) ademhaling en DickJan’s voetstappen waren naast de vogels hoorbaar. Drie wandelaars hadden bedacht hetzelfde te doen. 
We namen de tijd voor de koffie in de zon. 
ik zag look zonder look,  amandelwolfsmelk, bosaardbeitjes, gele dovenetel, maarts viooltjes, paardenbloemen, bosanemonen en trosvlier bloeien. 
We liepen hoog boven het dorpje Mecher en zagen bevervraat aan bomen plus dammen in de nabijheid van een beek. 

Het was stijgen en dalen. We liepen langs het beschermde natuurgebied Bréichen. Een kleine vos fladderde voorbij en verder veel citroenvlinders en oranjetipjes.
Het hoogste punt bereikten we om 13.00 uur: 460 meter. Via een golfbaan kwamen we aan in Eselborn, waar we op een bankje lunchten. Er kwamen wat meer wolken die de zon afschermden. Dat deed iets met de temperatuur. We gingen maar snel verder. 
Aan de gevel zag ik voorzichtig de blauwe regen bloeien en tegen een muur judaspenning. We liepen het bos uit en hadden wat meer uitzicht. We liepen langs een koolzaadveld. Voor het eerst zag ik paars-blauwe kromhals. 
De klokken van de abdij hoorden we om twee uur beieren. We zetten de afdaling in. Het station kwam in zicht. Via de Lorette kapel maakten we nog een slinger om tenslotte in het centrum aan te komen. Net als gisteren liepen we om ca . 15.00 uur de camping op. 

Het zit erop. Morgen gaan we naar huis. 
We hebben tien dagen in Luxemburg gewandeld. Totaal 127 kilometer en 3.825 meter geklommen en 3.805 meter gedaald. Ik ben zeker niet ontevreden. De Camino gaat zeker lukken, al duurt het nog vijf maanden. Fysieke klachten heb ik nauwelijks gehad, er was prima mee om te gaan. 
En nu? Over drie weken gaan we naar Noorwegen met Gea. Vrijdag gaat ze naar de garage voor een grote beurt. 
Ik hoop nog een dagje te mogen werken en zie verder de (klein)kinderen, vriendinnen en andere dierbaren Ook de tuin behoeft aandacht voordat we weer vertrekken. 
Voor nu ben ik voldaan en tevreden! 
Tot gauw!