“Wandelen maakt de wereld veel groter en hierdoor interessanter”

Dit citaat is van Edward Abbey. Ik ben het helemaal met hem eens. Zeker lopend langs de Atlantische Oceaan realiseer ik me, dat de wereld zoveel groter is dan ik me kan voorstellen. 

Esposende en Viana do Castelo waren twee levendige en gezellige stadjes. 
De Sé de Viano (15e eeuw met romaanse en gotische kenmerken) is in 1977 pas tot kathedraal gewijd. Vanmorgen hebben we haar nog bezocht en een stempel gehaald. 
We waren weer vroeg op pad ondanks het (vrij late) ontbijt. Het was 17 graden en onbewolkt en de temperatuur zou aan het eind van de dag oplopen naar 27 graden. 
Gisteravond hebben we geweldig gegeten in het restaurant van het hotel: Portugese keuken. Vis/ groentensoep, heek met heerlijke rijst en rode kool en home made créme brulé. 

Na het bezoek aan de bakker voor broodjes en espresso liepen we richting kust. Dat was een half uurtje wandelcorfee. We  liepen langs de Capela de Nossa Senhora da Agonia, de kerk waar vanuit de processie aanvangt (augustus ), die over zee gaat. 
Eindelijk weer de Oceaan. Vandaag dus een etappe langs de kust. Aan de Praia Norte  dronken we koffie. Het werd heiig. We passeerden het Vinha fort en later het Paço Fort. 
De wind trok iets aan gelukkig. Het werd klam. We liepen langs een prachtige kust met hoge golven. Nauwelijks zandstranden, maar rotsen. 

Deze Camino is veel belopen. Er wordt hoofdzakelijk genavigeerd op de telefoon. Erg veel richtingaanwijzers zijn er vandaag niet, maar we hadden ook een alternatieve route maar die spreekt eigenlijk voor zich zelf. 
In een strandtent aan de Praia da Correço dronken we nog een keer koffie. Veel talen om ons heen. 
Een 10% klim (en afdaling) naar Montedor. 
Aan het Praia Paço aten we ons broodje met kaas. 
De lucht trok nu helemaal dicht. 
We werden door het binnenland geleid. Ik zag een atalanta, bont zandoogje, koolwitjes en een distelvlinder rondfladderen. Gras en mais, maar ook kervel in de berm, varens, doornappel. We liepen over kasseien en over zand, de branding steeds hoorbaar. 
Over een -slecht onderhouden- gatenkaas vlonderpad liepen we naar Vila Praia de Ancora. Het  was 14.30 uur. 
“Bar Oceano”, naast ons hotel “Quim Barreiros Albergaria”, bleek uitnodigend voor een biertje. Hongerig als we waren hebben we gelijk een salade genuttigd. Om 16.30 uur waren we klaar met eten. 

We hebben er weer 20 kilometer opzitten. Morgen steken we de  grens over!