“Elke winkel en elke Grand Rue (orgineel: High Street) …

… in Europa is gevuld met in feite dezelfde dingen. Er is in elke stad van de wereld een straat met een Tommy Hillfinger (orgineel: Gap) en een Street One’s (orgineel: Benneton’s) en de luxe versies daarvan (William Gibsch).

We zijn vandaag een dagje naar de grote stad geweest. Luxemburg telde in 2025 131.161 inwoners met diverse nationaliteiten. De Internationale financiële sector speelt een grote rol in de stad. Daarnaast is Luxemburg één van de vestigingsplaatsen van Europese instituties, onder andere het Europese Hof van Justitie. 
Het was één zwaarbewolkte dag en de temperatuur liep van 11 naar 14 graden op. Vannacht heeft het een beetje geregend, maar op de dag bleef het droog. 
Om 10.06 uur namen we de trein. Via  Mertert- Wecker- Betzforf- Roodt- Munsbach- Oetrange- Sandweiler-Contern en Cents-Hamm, bereikten we om 10.50 uur het station van Luxemburg. 

Eerst koffie in “Coffee Fellows” op de Place de Paris. Een goedgekozen naam, want de sfeer ademde Parijs. Luxemburg grossiert in hoge lichte, statige gebouwen van drie a vier woonlagen met gietijzeren balkons, mansarden, leisteen daken en op de hoeken een koepel. Als er bomen staan, zijn het vaak platanen. Voila, net Parijs. 
Het contrast arm en rijk is zichtbaar door de vele bedelaars in de drukke winkelstraten met dure winkels. 
We slenterden wat rond en ik heb nog verwoede pogingen gedaan om mijn garderobe op te pimpen, maar helaas. Wat ik wil is niet in de mode, dus niet te krijg. Wel heb ik mijn doucheschuim van Rituals aangevuld. 
Zoals William Gibsch in het aangehaalde citaat al aangaf, was er weinig nieuws onder de zon. De luxe versies waren alom aanwezig: Dior, Hermes, Louis Vuitton enzovoort. Toegegeven, die kom ik niet tegen in de Rhenense Molenstraat. 

De oude stad biedt veel mooie panden, waaronder het Groothertogelijk Paleis (dat haar oorsprong kent in 1572 en vele malen is gerestaureerd en uitgebreid), de St. Michielskerk (te donker en somber naar mijn smaak), de Onze Lieve Vrouwe kathedraal, die we in ‘24 al hadden bezocht) en “De La Corniche”; de fraaie vestingwerken met uitzicht op de Alzette en de benedenstad. 
De eerste kazematten dateren uit 1644 en bestaan uit de Bockkazematten en de Petruskazematten. Ze bestaan uit een ondergrondse vestinggordel, tot 23 kilometer door vestingbouwer Vauban uitgebreid, en waren onderdeel van de vesting Luxemburg. Het was één van de sterkste vestingen van Europa en Luxemburg kreeg om die reden de bijnaam “Gibraltar van het Noorden”. 
De vestiging is in 1867 grotendeels gesloopt naar aanleiding van het Congres van Londen, waarbij Luxemburg neutraal werd verklaard. 
In 1994 werden de (restanten van de ) kazematten door de UNESCO op de Werelderfgoedlijst gezet. 

We lunchten in “Le Pain Quotidien” met een heerlijk broodje en verse muntthee. 
Om half vier hielden we de stad voor gezien en na thee in “Coffee Fellows” liepen we terug naar het station. 
Tegen vijven kregen we Gea weer in het vizier. 
Morgen weer lekker wandelen. Op deze “Dag van de stilte” zochten we het rumoer van de grote stad op, maar morgen vinden we de stilte in het bos tussen Echternach en Consdorf.