"Het aantal rijke momenten op een dag is niet te tellen" ( Spreukenkalender van 'Springlevend")

Om 6.15 uur ging de wekker. Tijd om op te staan! Anderhalf uur later stonden we bij de bushalte. Naar het busstation Wageningen en daar de overstap naar Arnhem Centraal. Het was bij aanvang 15 graden met een oostenwind kracht 2 en een wolkeloze lucht. Het was vakantietijd; in Wageningen, maar ook op Arnhem Centraal was het stil. In Wageningen wapperden de blauw-rode vlaggen met de mooie tekst: 'Vrijheid: jij maakt het verschil". De voorbereidingen voor het Bevrijdingsfeest waren al in volle gang. De busrit naar Arnhem was er een met 50 tinten groen, bloeiende kastanjebomen, fluitenkruid, meidoorn en rododendron. Onze chauffeur met een vlecht in zijn baard, had er flink de sokken in. Via Renkum, Doorwerth en Oosterbeek, kwamen we om 8.35 uur aan op station Arnhem Centraal. 

Na een kop espresso/cappuccino bij "Julia's", startten we om 8.50 uur met lopen. Eerst langs het spoorgat en tuinen vol bloeiende iris, rozemarijn, akelei, azalea, gele en oranje IJslandse papavers, bergkorenbloem, geum, ooievaarsbek, alium, heuchera, longkruid en boshyacinten. En dan vergeet ik er vast nog wel een paar. We liepen het "Landgoed Mariendaal" op en vervolgens langs "De Hoeve Klein Mariendaal". Er liepen grote varkens te scharrelen. We liepen het schaduwrijke bos in, onder een hoge groene beuken kathedraal. Het pad ging op en neer. Op een zuidhelling groeiden de wijnstokken. Wilde hyacinten en pluizenbollen van paardenbloemen langs het pad. Na een uurtje arriveerden we in Oosterbeek en dronken we koffie/thee in het "Grand Café". We hadden er 5 kilometer opzitten. Na de koffie/thee liepen we verder door een rustig wijkje met zowel vooroorlogse als naoorlogse huizen. Gierzwaluwen! Ik had ze maandag voor het eerst in Rhenen gehoord; het voorjaar was een feit! We passeerden "De Tafelberg", nu een hotel, maar in september 1944 een noodhospitaal. Op het "Landgoed Hemelse Berg" volgden we eerst de Ursulalaan en vervolgens het Larikslaantje. Een gedenkzuil voor mevrouw Kneppelhout-Braam stond midden op het pad, "de inwoners van Oosterbeek waren haar dankbaar". Ik weet niet waarvoor precies. 

We volgden nu de meanderende Oorsprongbeek in het gelijknamige bospark, aangelegd door Springer. Het grothuisje met waterval dat er had gestaan in 1824 had hij in 1909 verwijderd. De tuinarchitect Arda Wijsbek had in 2007 iets soortgelijks neergezet. We verlieten het bospark en kwamen bij de uiterwaarden, die wit en geel waren gekleurd. De Nederrijn stroomde als en zilver lint door het landschap. Het veertje van Driel voer. De stuw van Driel was dicht in verband met de lage waterstand. We beklommen de trap naar "Landgoed De Westerbouwing". DickJan vertelde dat hij met school met de bus vanuit Waalre "De Westerbouwing" had bezocht. Toen was er een stoeltjeslift en een speeltuin. Beiden zijn verdwenen. Nu is het een 'event locatie' met een prachtig uitzicht. We liepen de Valckeniersbosssen in naar Heveadorp. Het dorp was een fabrieksdorp bij de Hevea rubberfabriek. De fabriek heeft van 1915 tot 1979 gefunctioneerd. Voor het personeel liet de eigenaar van de fabriek 'cottage woningen' bouwen. Op het "Landgoed Duno" werden we vergast op een laan vol bloeiende azalea's in felle kleuren. Om 11.30 uur kwamen we aan in Doorwerth, waar we op een bankje onze boterhammen opaten. Inmiddels was de temperatuur opgelopen tot 22 graden en zou uiteindelijk de 25 graden aantikken . Via de Kabeljauwallee liepen we af op de heldere Heelsumse Beek. Een paard speelde met een bal. Echt! Met zijn kop duwde hij de bal steeds verder weg. Nooit eerder gezien. Zwarte opgeschoten lammetjes dartelden in de gras. We liepen het weinig prozaïsche Heelsum binnen, gevolgd door Renkum. Na 18 kilometer hield ik het voor gezien en nam de bus naar Wageningen. Ik moest nog wat boodschappen doen. DickJan liep naar huis en zou de 30 kilometer volmaken.   

"Het aantal rijke momenten op een dag is niet te tellen". Helemaal mee eens. Het was weer zo'n een waarop ik me rijk heb gevoeld met al het moois "in mijn achtertuin" en mijn gezelschap. Ik heb genoten! Wanner de volgende wandeling staat gepland? Ik weet het niet. Eerst gaan we naar Noorwegen, waar we zeker wel gaan lopen, maar ik weet niet of we echt een dagtocht gaan maken. We gaan het zien.