“The city is a labyrinth of streets, each one leading g to a new adventure ” (Langston Hughes)

Het was nog donker om 7 uur. Even ter vergelijking: vandaag zonsopgang in Oviedo om 7.53 uur en Rhenen 6.58 uur. Zonsondergang in Oviedo om 20.48 uur en Rhenen 20.22 uur. 
We hadden vandaag alle tijd en na thee op bed, gingen we douchen en stapten we om 9.00 uur in de keuken waar we het ontbijt bij elkaar konden sprokkelen. Een Spaans ontbijt met veel zoetigheid. Van twee geroosterde boterhammen met aardbeienjam werd ik niet erg blij. Geen eiwitten, loze koolhydraten en geen  vezels en vitamines. Dat moest morgenochtend anders, hier kunnen we niet op lopen. 
Er waren nog twee vrouwen aanwezig, maar niemand sprak een woord. Is dit de regel? In mijn beleving is er een cesuur voor en na corona. Het lijkt of we na corona verleerd zijn om te communiceren en ons volledig afschermen achter onze schermpjes van de telefoon. Ik vond de stilte intimiderend en durfde zelf nauwelijks hardop te praten.

Na het ontbijt gingen we de straat op. Het was bewolkt en volgens Buienradar zou er veel regen vallen, maar dat bleek vals alarm te zijn. Het was 20 graden, het zou oplopen naar 25 en weer terugzakken naar 17 graden om 19.00 uur. De zon liet zich volop zien vandaag. 
We zitten in een straatje met gekleurde huizen in oker en perzik kleuren en we kijken op de enige toren die de kerk San Isodoro rijk is. Onze kamer zit op de derde etage en dat is een stevige klim. 
Eerst een espresso in een echte Spaanse sobere bar. We kwamen terecht op een rommelmarkt onder platanen; kleding, bloemen, prullaria, tassen, boeken enzovoort. De Arco de los Zapatos is een straat met oude huizen. We liepen langs de Markthal Fontan, waar alleen de bakker open was. Op het Plaza del Fontan met de fontein en aan alle vier de zijden woningen met balkons en terrasjes die ‘‘s middags goed bezet waren. Om 16.00 uur gaat alles dicht. 
Op het Plaza de la Constitucion liepen we 16e -eeuwse barokke kerk San Isodoro binnen, dat ooit de Jezuïeten heeft toebehoord. Niet mijn kerk, te veel overdaad. Geef mij de eenvoudige romaanse kerkjes maar. 
De dame van de VVV gaf ons het eerste stempel in ons pelgrimspaspoort, de receptie van ons hostel de tweede. We kunnen op pad. Ik kan niet wachten, ik heb er zin in. 
We dronken espresso in “La Esquina del peso”, waar een relaxt sfeertje was met lekkere lounge muziek. De zon kwam door en de historische panden verschoten in warme kleuren van geel naar oker en mosterdgeel naar perzikkleur. 
Oviedo ligt op 231 meter hoogte en we liepen steeds een beetje omhoog en omlaag. Overigens heet de stad in het Asturisch Uvieu, met een streepje op de e. 

De stad telt honderd sculpturen en is daarmee een openluchtmuseum. De bekendste is “La Matemidad” (1996) van Fernando Botero. Een 2.45 meter hoge en 800 kilo wegende ode aan het moederschap. Ze staat op het Plaza de la Escandalera, waar we vanmorgen de “Banda de Gaitas Naranco” en vanmiddag de “Gruppo de Baille Tradicional Xeitu” hebben zien optreden. Folklore in Asturische klederdracht, trommels, doedelzak en castagnetten en veelkleurige  zwierige rokken,  kniebroeken en wollen kniekousen. Wij houden van die oude tradities! Ondertussen genoten we ook van de  “pantoffelende” mensen. En weer viel de oranje haarkleur van de oudere dames op. We zagen ook pelgrims passeren. Morgen mogen wij ook!

Oviedo is ook de stad met de sfeervolle, charmante pleintjes, zoals de Plaza de Riego. Vaak staan er “zakdoekjesbomen” voor de schaduw, hetgeen het beeld nog sfeervoller maakt. 
De Universiteit in 1578 opgericht door de aartsbisschop van Sevilla na de dood van Fernando Valdes, is een majestueus bouwwerk met een decoratieve ruimte voor officiële doeleinden. 
We lunchten in “Miga y Café”: “bocadillo con queso, zuma de naranja, te verde en aqua sin gas”. Dat klinkt toch anders dan een broodje kaas, sinaasappelsap, groene thee en water. 
Na de lunch deden we inkopen voor morgen, onder andere yoghurt, kiwi en kaas voor het ontbijt. We brachten de boodschappen terug naar het hostel en drinken daar thee. 
Om 15.30 uur gingen we de straat weer op. Naar de gotische' Cathedral de Oviedo', gebouwd in de 14e tot de 16e eeuw. Dicht tot dinsdag. Helaas! 
We liepen langs het archeologisch museum, ook in zo’n indrukwekkend gebouw en het Benedictijner klooster" Real Monosterio de Dan Pelayo" aan de Calle Dan Vincente. Via de “Bulevar de la Sidra” kwamen we bij de 9e -eeuwse “Fuente de Foncalada”, nú UNESCO werelderfgoed. 
We dwaalden door het winkelgebied en rond half zes zijn we op zoek gegaan naar een eettentje waar we op dat tijdstip al konden eten. “La Puerta Cimadevilla” was de enige en daar hebben we een kaasplankje, tomaten in olie en een visgerecht gegeten. Dat laatste was niet onze smaak; we hadden gegokt en dit keer misgegokt. Kan gebeuren. 
We dronken nog staand een espresso en liepen toen terug naar ons hostel. Ik zag met schaamrood op mijn kaken nog een stuk van de tweede helft van Litouwen  - Nederland (2-3). Een aanfluiting.

Een geweldige dag gehad. Een heerlijke sfeertje. ‘s Middags gaat iedereen de straat op, heel gezellig! Het was waar: achter elke hoek van de straat een nieuw avontuur! Morgen gaat het grote avontuur beginnen!