“Er is iets met het ritme van wandelen, ….

…. waardoor de geest en het lichaam na ongeveer anderhalf uur synchroon gaan lopen” (Björk)

Het was bewolkt en 19 graden bij vertrek van de camping om 9.40 uur. De enige bui vandaag viel op weg naar het busstation en die was behoorlijk stevig. We konden schuilen onder het bladerdak van grote bomen. Verder bleef het dus het droog, maar de zon hield zich schuil. 
We zaten circa 15 minuten in bus 83 naar Norg. In “Grand Café Hotel Karsten” aan de Brink (waar Norg er vijf van heeft), dronken we koffie. In de 19e eeuw werd de Brink aangelegd voor de paardenmarkt. Nog altijd wordt er vier keer per jaar een paardenmarkt gehouden. 
We keken op “de Romano gotische Sint- Margarethakerk met een zadeldaktoren. In het midden van de 13e eeuw is deze kerk gebouwd, gewijd aan de  martelares Margaretha van Antiochia. De wijwaterbak en het doopvont dateren van voor de bouw, respectievelijk uit het midden van de 12e eeuw en het begin van de 13e”. (Bron: wandelboekje Drenthepad).
Vanavond begint het “Feest 4 daagse Norg” op de Brink met veel muziek en spelen. 
Om 11 uur gingen we van start. We liepen via de korenmolen “Noordenveld” (1878), over de camping een vochtig bos in. Er waren kunstobjecten in het bos. Overrijpe bosbessen smaakten niet meer.
Het landschap rond Norg is een van de best bewaarde esdorp landschappen van Nederland: met essen (hooggelegen akker met schrale weidegronden  er omheen), houtwallen, heidevelden, beekdalen en brinkdorpen. Mooi!

We liepen over de Norgerberg, waarbij de “berg” erg overdreven is. We verlieten het bos en liepen tussen het mais, aardappelen, tarwe en voederbieten. De Langeloer Duinen (beboste voormalige stuifzandgronden) lieten we achter ons. Het Schillenveen was aardig dichtgegroeid met berken en een paar plukjes heide. Ik plukte mijn bakje vol met bramen. 
We liepen langs Langelo en mijn oog werd getrokken naar vier grote vogels, die het karakteristieke kraanvogel geluid maakten. Ik heb het dubbel gecheckt, maar het waren echt kraanvogels, gezien de vliegrichting op weg naar het Fochteloerveen. Daar werd ik blij van: kraanvogels! Zulke mooie vogels!
Ik zag bonte zandoogjes en hooibeestjes rondfladderen. Nadat we de verruigde hooilanden van Broekland waren gepasseerd, lunchten we op een bankje. Ik moest Björk gelijk geven: inmiddels was mijn geest tot rust gekomen en liep deze geheel synchroon met mijn voeten. 

“Alteveer ligt in het overgangsgebied tussen de hoger gelegen heidevelden en de groengronden van het Lieversche Diep. Hier ligt een goed bewaard landschap van houtwallen die aansluiten op de hakhoutbosjes langs het diep. Het Lieversche Diep tussen Alteveer en Roden meandert door het landschap.” (Bron:  wandelboekje Drenthepad). 
Ik spotte de moerasandoorn, een beauty! We staken de drukke Norgerweg over naar Roderesch en liepen langs de “Herberg van Es”, waar DickJan voor vrijdagavond een tafel heeft gereserveerd ( mosselen eten). 
We zagen het eerste perceel tarwe dat geoogst was. Vervolgens liepen we het 600 jaar oude, uitgestrekte landgoed Mensinge op. Het pad slingerde dwars over het landgoed. Bos, heide, een ven, een kronkelende beek, een lieflijk beekdal, houtwallen en een es; het is er allemaal te vinden. Het is een prachtig natuurgebied. 
Uiteindelijk kwamen we uit bij de Havezate Mensinge, oorspronkelijk gedateerd uit 1381. De zeshoekige duiventil, is bijzonder omdat deze van steen is. Vermoedelijk is de duiventil in de 18e eeuw gebouwd. De havezate is nu te bezoeken en geeft een beeld van het vroegere leven en wonen op een Drentse havezate. De bedoeling is, dat we de havezate vrijdag gaan bezoeken.
Rond half vijf liepen we Roden binnen. “Roden heeft zich ontwikkeld van een boerennederzetting met 2700 inwoners tot een forenzenplaats met meer dan 20.000 inwoners. Tussen 1600-1850 kende Roden een bloeiende hopteelt met op het hoogtepunt 23.448 zogenaamde hoppekuilen. In de kuilen werd de hop geplant langs staken. De geoogste hop, grondstof voor bier, werd naar Groningen vervoerd. 
Op de Brink staat een beeldje van Ot en Sien (beeldhouwer: S. Bosschage-Berghout) ter ere van de schrijver Hendericus Scheepstra die hier werd geboren” (Bron: Wandelboekje Drenthepad). Mijn kleinkinderen hebben nog nooit gehoord van Ot en Sien. De eerlijkheid gebiedt mij te “zeggen”, dat ik evenmin heb leren lezen met het befaamde leesplankje, maar het beeld is lief.

Alvorens we terugfietsten naar de camping, deden we een paar boodschappen. 
Voldaan en tevreden stelde ik wederom vast, dat ik 20,5 kilometer zonder pijn had gelopen. Ik begin langzaam de hoop te krijgen dat de injectie in mijn knie soelaas biedt. Morgen de derde achtereenvolgende dag lopen. 
Vanavond geen mooie zonsondergang zoals we die gisteren en maandag hebben gezien. Donkere wolken drijven met een windkracht vier door de lucht. Morgenavond een nieuwe kans.